Հին Կտակարան
Նոր Կտակարան
Ձկան որսը1 Ճանապարհ ընկնելով՝ հասան Դկղաթ [Ο΄ Տիգրիս] գետը և կանգ առա…
Ձկան որսը
1 Ճանապարհ ընկնելով՝ հասան Դկղաթ [Ο΄ Տիգրիս] գետը և կանգ առան գետափին։ 2 Պատանին իջավ գետեզր՝ լվացվելու։ Հանկարծ գետից մի մեծ ձուկ թռավ՝ ցանկանալով կուլ տալ պատանուն։ 3 Հրեշտակն ասաց պատանուն. «Բռնի՛ր այդ ձուկը»։ Պատանին բռնեց ձկանն ու ցամաք հանեց։ 4 Հրեշտակը նրան ասաց. «Բա՛ց ձկան փորն ու հանի՛ր դրա սիրտը, լյարդն ու լեղին և զգուշությամբ պահի՛ր»։ 5 Պատանին արեց, ինչպես ասաց նրան հրեշտակը։ Ձուկը խորովեցին, կերան 6 և ապա միասին ճանապարհ ընկան, մինչև հասան Եկբատանի մոտակայքը։ 7 Պատանին հարցրեց հրեշտակին. «Ազարիա՛ եղբայր, ինչո՞ւ վերցրինք ձկան սիրտը, լյարդն ու լեղին»։ 8 Նրան ասաց. «Եթե մեկը դև կամ պիղծ ոգի ունի, սիրտն ու լյարդը պետք է ծխել այդ տղամարդու կամ կնոջ առջև, և նա այլևս չի դիվահարվի։ 9 Իսկ լեղին նրա համար է, ով իր աչքերին սպիտակ փառ ունի. սրանով եթե օծվի, կբժշկվի»։
Ամուսնության առաջարկ
10 Երբ մոտեցան Հռագիսին, 11 հրեշտակն ասաց պատանուն. «Եղբա՛յր, այսօր մենք Հռագուելի մոտ պիտի հանգրվանենք։ Նա քո ազգականն է, և մի դուստր ունի, որի անունը Սառա է։ Խոսե՞մ ես նրա համար, որ քեզ կնության տա, 12 որովհետև աղջկա ժառանգությունը քեզ է հասնում. դու միակն ես իր տոհմից, իսկ աղջիկն իսկապես լավն է, զգոն և խելացի։ Ուրեմն լսի՛ր ինձ. 13 կխոսեմ աղջկա հոր հետ, և երբ վերադառնանք Հռագիսից, կանենք քո հարսանիքը, որովհետև գիտեմ, որ Հռագուելը, ըստ Մովսեսի օրենքի, օտար տղամարդու, որը արյունակից ազգական չէ, աղջիկ չի տա, քանի որ ժառանգության իրավունքը բոլորից ավելի դու ունես»։
14 Այն ժամանակ պատանին ասաց հրեշտակին. «Եղբա՛յր Ազարիա, լսել եմ այդ աղջկա մասին, թե յոթ մարդու է տրվել, և բոլորն էլ մահացել են ամուսնական առագաստում։ 15 Իսկ ես իմ հոր մինուճարն եմ, վախենում եմ, որ երբ մտնեմ, մեռնեմ նախորդների նման, քանի որ աղջիկը դև ունի, որը սիրում է նրան, ոչ մեկի չի վնասում, բացի նրանցից, ովքեր մերձենում են նրան՝ կնության առնելու։ Արդ, եթե այդ անեմ, վախենում եմ, թե իմ հորն ու մորը իմ ցավով իրենց գերեզմանն իջեցնեմ. ուրիշ որդի էլ չունեն, որ իրենց թաղի»։ 16 Հրեշտակն ասաց նրան. «Չե՞ս հիշում քո հոր պատվերը՝ քեզ կին առնելու քո տոհմից։ Արդ, լսի՛ր ինձ, նա է քեզ կին լինելու։ Իսկ դևի մասին մի՛ մտահոգվիր, քանի որ այս գիշեր նրան կնության պիտի առնես։ 17 Եվ երբ առագաստ մտնես, մոխրախառն կրակ կվերցնես, որի վրա խունկ ծխած լինեն, և դրա վրա կդնես այն ձկան սրտից ու լյարդից և կծխես։ Դևը կհոտոտի ու կփախչի և հավիտյան չի վերադառնա։ 18 Երբ դու և աղջիկը մտնեք այն սենյակը, ոտքի կանգնած՝ երկուսդ էլ բարձրաձայն լացով դիմե՛ք ողորմած Աստծուն, և նա կփրկի ձեզ ու կողորմի ձեզ։ Որովհետև նա ի սկզբանե քեզ համար էր նախատեսված։ Դու կփրկես նրան, նա քեզ հետ քո տուն կգա, և վստահ եմ, որ նրանից որդիներ կունենաս»։ 19 Երբ Տովբիան լսեց այս, կարեկցանքով լցվեց աղջկա հանդեպ, և նրա հոգին սիրով կապվեց նրան։